Toen een passant aan een van de medewerkers in het Rozenburgpark vroeg of de vijver zo groot bleef werd zij vriendelijk op de vingers getikt. ‘Mevrouw, dat is geen vijver maar een waterpartij.’ O, daar had ze niet zo snel aan gedacht. Thuisgekomen toch even nagaan hoever ze er met haar vraag naast zat.
Een van de definities betreft een stilstaande waterpartij wat in dit geval zeker passend is. Het zou dan gaan om ‘vijvers, bassins of spiegelvijvers die de lucht en omgeving weerspiegelen.’ Nou, dan zat die passant er toch niet zo heel ver naast. ‘Het geeft een optische diepte en breekt een strakke bestrating of groene beplanting.’ Tja, kan wel kloppen.
De renovatie krijgt langzamerhand zichtbare vormen. De wandelpaden liggen nu op straatniveau zodat je niet meer op een holletje het park hoeft binnen te rollen. Dit alles tezamen met de waterpartij lijkt een succesvolle renovatie te worden. Maar toch ook nog even: wat gebeurt er met het grote gazon aan de westzijde dat vorige week in een waterpartij leek te zijn veranderd en een stuk lager ligt dan de wandelpaden eromheen?